Dünyanın duvarları çivileri kusuyorsa,
değer bilmeyeceklere verilen değeri midesinin kaldırmamasından.

Bilmem, anlatabildim mi?


(ne dersin, anlayabildin mi?)

dumanlar tütüyor ömrün ucunda bucağında,
kimi mutluluk, kimi hüzün, kimi özlem, kimi pişmanlık.
yerin yok kiminin kucağında, kiminin yatağında ya da birinin anılar kutusunda.
kimdir yalnızlık, kimdir ölüm, kim suskun?

sözcükleri okşayan,
belki gülüşünün hayali gerçeğinden güzel,
belki kurşununun menzili, görüş menzilinden fazla.
sessizlik kimdir?

Yeni birinin verdiği heyecan neredeyse yazı yazmanın heyecanı kadar büyük.
O kadar ki susmak için yazmak zorunda kalıyorum.
Konuşmak içinse yazdıklarımı silmek.
Yazdıklarının okunmayacağını bilmek ne kadar çok hareket alanı sağlıyorsa insana, okunacaklarını bilmek de o kadar hareket alanı sağlar oysa.
Yeni biriyle tanışmanın heyecanı, neredeyse yazı yazacağın kalemi eline almanın verdiği hazla eşdeğer.