Bu yazdığım açık bir mektuptur.

Duydum ki senin için oralarda durum zorlaşmış, elektronik kuşlar haber verdi benim için de ortada bir sorun varmış...
Ne yapalım, kader :)

Haberleşme yöntemimiz ortadan kalktığına göre, arka arkaya dizdiğin kelimeleri bir çırpıda okuyamayacakmışım :(

Ama zaten hayatta başka başka şeyleri keşfetme vaktim gelmişti. :P

Demem o ki hoşça kal ve mutluluklar.. :)

Şimdi ne desem yalan, tüm gerçeklerimi bir bavula koydum, yanına yolladım.

Etrafa bakıyor bakıyor ve aptallaşıyorum, "ahh o eski günler" demek için çok gencim, ama o kadar hızlı ilerliyoruz ki mektup alıp yollayan ve dolayısıyla PTT'nin yavaşlığından şikayetçi olmuş birkaç üyesi bulunan son nesle mensubum.

Evde bir tablo duruyor, seni hatırlatan, bir tek onu geri yollamaya korkuyorum.