Şaka değil. Annem benim yaşımda evlilik yoluna adımını atmış, şimdi de bana çeyiz hazırlamaya başladı.
Çatallarımı bıçaklarımı yemek takımımı evimin yerini seçiyorum...
Beni alan yaşadı :P
Kızımızı çeyiziyle, eviyle veriyoruz duyurulur :P

Karşındaki insanı tanımak kolay iş değil.
Bir kere doğruyu mu söylüyor yoksa yalan mı bilemezsin.
Hadi diyelim ki onu biliyorsun, karşındakinin doğruyu mu yanlışı mı yaşadığını nereden bileceksin? :)

Geçmişten, uzun zamandır görüşmediğin biriyle konuşurken onun ne söyleyeceğini, ne tepki vereceğini bilmek büyük olay. Sanırım arkadaşlıkla dostluk arasında, takılmakla hayatını paylaşmak arasındaki fark burda...

Sevinmeliyim ki ben geçmişimdekileri tanıyorum. Tepkileri belli, diyecekleri aklımda yankılanıyor.

Ve yeni yeni tanımaya başladıklarım, umarım bana kendileri gibi davranıyor...

Zaman geçer gider, tutmaya kimsenin gücü yetmez.

Ne kadar oldu?
neredeyse 2 sene... Kime söylesen inanmaz. İçinde yaşadığımız hayatları ne kadar dolu ya da ne kadar boş da yaşasak geriye bakınca, o kadar zaman nasıl da geçti gitti demeyen yoktur. :)

Tahmin yürütmek gerekirse, inatçılığım tutmasaydı, kendime karşı gerçekten dürüst olabilseydim ve dürtülerimle hareket edeceğime bu kalın kafamla biraz düşünseydim, şu an evlenmiş olurdum. :)

Ya da ne istediğimi bilseydim, onun için çabalasaydım ve engel diye önüme konanları aşmaya daha çok odaklansaydım, şu an ayaklarımı bastığım topraklar kendi ana vatanım olmayacağı gibi her hafta, bilemedin her ay değişiyor olurdu. Yinede esas yararım bu topraklara olmaya devam ederdi.

Düşünüyorum da, hayatımın geride kalan yıllarında pekçok insandan pek çok pekçoğundan ise pek az şey tamamladım. Halimden memnunum. Sadece olabileceğim diğer patikaların ucunu görmeye başladım.

Tek memnuniyetsizliğim kendimin bile gıpta edebileceği kadın olurken yanımda o en doğru adamla o en doğru patikada yürüme olasılığım...
O sapağı geçtim. :)

Şimdi mutluyum. Tam da yeni yıla girerken olduğum noktada hayatım boyunca kalmak isterdim... Yalnız hayat dengesiz, sallantıda olan sadece ben değilim ve yeni yılımın prensi benden daha çok sallantıda olan dünya üzerindeki tek insan :P

Onu soktuğum durum yanlıştı, biliyorum. O sallantıya yetecek kadar gazete kağıdına, ya da fotoğraf makinelerindeki sarsıntı dengeleyicilerin yeterli boyutta prototipine sahip olan var mı? Çok makbule geçerdi. :)